บักมี่

ปรับปรุงโดย:  ศิตาลี วันจันทร์ที่  ๙  มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

ขนุน

ภาคเหนือ-ใต้ เรียก ขะหนุน ภาคอีสาน เรียก หมักหมี้ หรือ บักมี่,จันทบุรี เรียก ขะนู, มลายู-ปัตตานี เรียก นากอ , ชาวบน-นครราชสีมา เรียก โนน , เขมร เรียก ขนุน หรือ ขะเนอ

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย ออกดอก ปีละ ๒ ครั้ง คือ ช่วงเดือน ธันวาคม - มกราคม และ เมษายน - พฤษภาคม ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ติดตา และทาบกิ่ง

สรรพคุณทางยา

ใบ รสฝาดมันรักษาหนองเรื้อรัง และใบสดนำมาตำให้ละเอียดอุ่นพอกแผล
ราก รสหวานอมขม แก้ท้องร่วง แก้ไข้ แก้ธาตุน้ำกำเริบ โลหิตพิการ ฝาดสมานบำรุงกำลัง และบำรุงโลหิต
แก่นและราก รสหวานอมขม บำรุงโลหิต แก้กามโรค ขับพยาธิ ระงับประสาท และแก้โรคลมชัก
ยาง รสจืด ฝาดเฝื่อน แก้อักเสบบวม แผลมีหนองเรื้อรัง แก้ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ ขับพยาธิ และขับน้ำนม
เนื้อหุ้มเมล็ด รสหวานมันหอม บำรุงกำลัง และชูหัวใจให้ชุ่มชื่น
เนื้อในเมล็ด รสหวานมัน บำรุงน้ำนม ขับน้ำนม และบำรุงกำลัง

ขนุนอ่อน แม้จะมีวิตามินเกลือแร่ไม่เด่นนัก แต่มีเยื่อใยในอาหารสูงมาก ขนุนอ่อนจึงเป็นพนักงานทำความสะอาดลำไส้ได้เป็นอย่างดี และยังช่วยในการรักษาแผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ด้วย

ขนุนสุก หอม หวาน เป็นเมือกช่วยในการหล่อลื่นลำไส้ รับประทานมากๆ จะช่วยระบาย มีความเชื่อกันว่าการรับประทานขนุนกับน้ำผึ้ง (หรือน้ำเชื่อมก็ได้) จะเป็นยาบำรุงกำหนัดชั้นยอด ดังนั้นคนไทยจะไม่นิยมถวายขนุนสุกแก่พระภิกษุสงฆ์ เพราะจะทำให้จิตใจไม่สงบ นอกจากนั้นคนจีนยังเชื่อว่าขนุนสุกจะช่วยแก้กระหายน้ำ แก้เมาสุรา เป็นยาบำรุงกำลังและช่วยย่อย

แหล่งข้อมูล

dnp.go.th
panmai.com/




เข้าชม๘๒๗ครั้ง